Diego F. Lotesto
En 2022 mi ne sukcesis flugi al Germanio por ĉeesti KEKSO-n – eventon dediĉata al gejunuloj sub la 35 jaroj kaj karakterizata pro la devigo kunporti biskvtitojn aŭ fruktojn – pro nedezirataj horarŝanĝoj de la flugoj. Sed malsame kaj pli bone iris en 2023: la escepta urbo Hamburgo atendis nur min! EO
Nel 2022 non sono riuscito ad andare in Germania per partecipare al KEKSO a causa di indesiderati cambiamenti nell’orario dei voli. Le cose sono state diverse e migliori nel 2023: la eccezionale città di Amburgo mi attendeva! ITA
EO – Okaze de la finsemajna aranĝo, mi vizitis belan lokon, ne nur fama por esti la urbo, kie disvolviĝas “Historio de meveto kaj de la kato, kiu instruis ĝin kiel flugi” de L. Sepúlveda, sed ankaŭ vera trezoro pro kulturo.
Rakontante sekvante ordon, mi ricevis tranoktejon de paro de simpatiaj samideanoj, kiu loĝas hamburge, kaj poste mi translokiĝis en junulargastejo, kie mi trovis multajn novajn vizaĝojn, specife de Francaj samideanoj, kun kiuj mi ludis.
La nura “maldulĉa” afero pri tiu ĉi KEKSO estas, ke mi ne tro aktive ĝuis la etoson kun la aliaj gejunuloj, ĉar mi devis studi por parta ekzameno la sekvano lundon, mi iom stresiĝis kaj ne tro amuziĝis, sed ne ĉiam!
Estis pluraj momentoj por malstreciĝi, ekzemple vizito al la Esperantista Klubo de Hamburgo, kie okazis konferencoj kaj kartludoj.
Nokte, oni festis kaj trankvile diskutis, drinkante bieron aŭ teon kaj libere gustumante la dolĉaĵojn kunportitajn de la partoprenintoj. Mi persone havis amaretti-n de Mombaruzzo kun mi, sed neniu rimarkis ilin… 🙁
Mi multe aprecis, ke pluraj junuloj membakis hejme siajn dolĉaĵojn! Tio donas pli unikan sensacion kaj plivalorigas la simplajn objektojn.
Krom tio, kion mi ĵus rakontis, ne rajtis manki arta nuanco en mia sperto en Germanio. 😉
ĉi tial, mi lerte esploris la urbon kaj ĝuis pri ĝiaj belecoj.
Mi unue faris boatĝiron laŭ la Elba rivero, kun glacia vento, kiu perfortis mian haŭton.
Poste, mi eniris la Filarmonion, oranĝkoloran kostruaĵon, kies pinto similas al marondoj. Tie estas panorama teraso super Hamburgo.
En Hamburgo estas UNESCO-loko: en la Germana, ĝi nomingas “Speicherstadt” (magazenurbo). Temas pri 17 eksmagazenoj konstruitaj dum la periodo 1880-1930 ĉ., kiuj hodiaŭe gastigas plurajn muzeojn – ekz. la Muzeon pri Miniaturoj – kaj oficejojn.
Mi marŝis antaŭ la preĝejoj de Sankta Michaelis kaj de Nikolai. De ĉi tiu lasta restas nur la sonorilturo, ĉar la reston detruis bomboj en 1943.
Fine, mi atingis la Placo de la Urbodomo, uno el la plej belaj, kiujn mi vidis en mia vivo.
Antaŭ ol veni al Hamburgo mi jam havis peton por mi mem: viziti la Artgalerion (Kunsthalle germane), kiu enhavas artaĵojn el la XII-a jarcento ĉirkaŭ ĝis nia nuntempo.
Inter la aliaj, nemaltrafebla estis la sekcio dediĉata al la romantika pentristo Caspar David Friedrich, kaj specife sia Vaganto super nebulmaro (Wanderer auf dem Nebelmeer, 1818), kiu malbonŝance estis aliloke dum mia vizito.
Sed mi ĉiukaze ege amis la lokon.
Mi entute ŝatis mian restadon en Germanio, pli defio al mi mem por finfine partoprenis la tiel multe deziratan KEKSO-n.
En Germanio, poste, mi ĉiam sentis min, kiel hejme.
Do, ĝis baldaŭ karaj, sekvu min en novajn aventurojn!
La pentraĵo en la foto estas de Philipp Otto Runge, La Mateno, 1808.
Ĉe tiu ligilo vi povas legi raporton pri la Kekso farita de la Esperanta Kultura Centro de Toluzo. El kiuj ni prenis kelkajn fotojn. @Jonathan SCHNEIDER
ITA – Il KEKSO è un evento dedicato a persone sotto i 35 anni con la caratteristica dell’obbligo di portare biscotti o frutta dalla propria nazione di appartenenza,
Durante l’evento del weekend, ho visitato un luogo bellissimo, famoso non solo per essere la città in cui si svolge “Storia di una gabbianella e del gatto che le insegnò a volare” di L. Sepúlveda, ma anche un vero tesoro culturale.
Ho ricevuto ospitalità da una coppia esperantisti che vivono ad Amburgo. Successivamente, mi sono trasferito in un ostello della gioventù dove ho incontrato divers nuove persone, in particolare esperantisti francesi, con cui ho interagito.
L’unico aspetto “agridolce” di questo KEKSO è stato che non ho potuto godermi pienamente l’atmosfera con gli altri giovani perché dovevo studiare per un esame che dovevo tenere il lunedì successivo. Mi sentivo un po’ stressato e non mi sono divertito appieno, ma non sempre è andata così!
Ci sono stati diversi momenti per rilassarsi, come una visita al Club Esperantista di Amburgo, dove si sono svolte conferenze e giochi. Di notte, abbiamo festeggiato e discusso tranquillamente, bevendo birra o tè e assaporando liberamente i dolci portati dai partecipanti. Personalmente, avevo con me gli amaretti di Mombaruzzo, ma nessuno li ha notati… 🙁
Ho apprezzato molto che diversi giovani abbiano portato i propri dolci da casa! Dà una sensazione più unica e valorizza le semplici cose.
Non è mancata la sfumatura artistica nella mia esperienza in Germania. 😉 Pertanto, ho esplorato piacevolmente la città e ho apprezzato le sue bellezze.
Ho fatto prima una gita in barca lungo il fiume Elba, con un vento pungente. Poi sono andato alla Filharmonia, un edificio color arancione con una costruzione in vetro che assomiglia a delle onde marine. C’è una terrazza panoramica con vista su Amburgo.
Ad Amburgo, c’è un sito UNESCO chiamato “Speicherstadt” (città dei magazzini). Consiste in 17 ex magazzini costruiti nel periodo 1880-1930, che ora ospitano diversi musei, ad esempio il Museo delle Miniature.
Ho camminato fino alle chiese di San Michele e Nicola. Rimane solo il campanile di quest’ultima, poiché il resto è stato distrutto dalle bombe nel 1943. Infine, sono arrivato nella piazza del Municipio, una delle più belle che abbia mai visto nella mia vita.
Prima di andare ad Amburgo, mi ero prefissato un obiettivo: visitare la Galleria d’Arte (Kunsthalle Germane), che contiene opere d’arte dal XII secolo ai nostri giorni. Tra cui Philipp Otto Runge, La mattina, 1808.
Tra gli altri, indimenticabile è stata la sezione dedicata al pittore romantico Caspar David Friedrich, in particolare il suo “Il viandante sul mare di nebbia” (Wanderer auf dem Nebelmeer, 1818), che sfortunatamente era altrove durante la mia visita. Ma l’ho comunque adorato.Ho apprezzato molto il mio soggiorno in Germania, sfidando me stesso a partecipare finalmente all’evento tanto desiderato del KEKSO. In Germania, in seguito, mi sono sempre sentito a casa. Quindi, a presto cari, seguitemi in nuove avventure!
A questo link potete leggere il rapporto sul Kekso del Le Centre culturel espéranto di Toulouse. Da cui abbiamo preso alcune foto di @Jonathan SCHNEIDER
